Cennik hurtowych chińskich fabryk kołnierzy rur stalowych – adapter kołnierzowy – DIKAI

Złączki kołnierzowe są używane w wymagających zastosowaniach ze względu na ich przydatność do wysokiego ciśnienia, wstrząsów i wibracji. Umożliwiają również łatwe połączenia między wężem a rurą lub przewodem, a także między sztywnymi liniami.

W przypadku złączek rurowych o średnicy zewnętrznej większej niż jeden cal występują problemy zarówno z efektywnym dokręcaniem, jak i instalacją. Nie tylko te połączenia wymagają większych kluczy, ale pracownicy muszą być w stanie zastosować odpowiedni moment obrotowy potrzebny do prawidłowego dokręcania. Instalacja wymaga, aby projektanci systemów zapewnili pracownikom przestrzeń niezbędną do poruszania większymi kluczami. Jakby tego było mało, prawidłowy montaż tych złączek może być zagrożony z powodu zmniejszonej wytrzymałości i zwiększonego zmęczenia pracowników próbujących wywierać odpowiednią ilość momentu obrotowego. Złącze z dzielonym kołnierzem rozwiązuje te problemy.

Złączki kołnierzowe mają wysoką odporność na poluzowanie i można je stosunkowo łatwo zmontować. Złączki te są stosowane w ciasnych przestrzeniach. Obecnie dostępnych jest ponad 700 różnych rozmiarów i konfiguracji złączy kołnierzowych, co sprawia, że ​​bardzo prawdopodobne jest znalezienie jednej do konkretnego zastosowania.

Złączki z rozdzielonym kołnierzem wykorzystują gumowe pierścienie uszczelniające do uszczelniania połączeń i zatrzymywania sprężonego płynu. Pierścień uszczelniający znajduje się w rowku na kołnierzu, a następnie łączy się z płaską powierzchnią portu. Następnie kołnierz jest mocowany do portu za pomocą czterech śrub montażowych. Śruby dokręcają się w dół do zacisków kołnierza, eliminując w ten sposób potrzebę używania dużych kluczy do łączenia elementów rur o dużej średnicy.

Elementy kształtek kołnierzowych rozdzielonych

Trzy elementy muszą być na miejscu nawet w przypadku najbardziej podstawowych złączek z rozdzielonym kołnierzem. Są to:

1. Pierścień uszczelniający, który pasuje do rowka na końcu kołnierza;
2. Dwie pasujące połówki zacisku z odpowiednimi śrubami do połączenia zespołu kołnierza dzielonego z powierzchnią przylegania;
3. Trwale połączona głowica kołnierzowa, zwykle przylutowana lub przyspawana do rury.

Wskazówki dotyczące skutecznego montażu przy użyciu złączek z kołnierzem dzielonym

Podczas montażu złączy kołnierzowych rozdzielonych, czyste i gładkie powierzchnie styku są koniecznością. W przeciwnym razie połączenia będą przeciekać. Kontrola połączeń pod kątem wyżłobień, zarysowań i nacięć może zapobiec przyszłym problemom. Ważne jest, aby pamiętać, że szorstkie powierzchnie również przyczyniają się do zużycia pierścieni uszczelniających.

W sytuacjach, w których prostopadłe relacje mają kluczowe znaczenie, należy upewnić się, że każda część spełnia odpowiednie tolerancje, aby zapobiec wyciekaniu płynu przez połączenia.

Chociaż w prawidłowo zaprojektowanych zespołach z kołnierzem dzielonym ramię kołnierza wystaje od 0,010 do 0,030 cala poza powierzchnię zacisku, nie dochodzi do kontaktu połówek zacisku z powierzchnią styku.

Jeśli chodzi o montaż połączeń kołnierzowych, należy zastosować jednakowy moment obrotowy na wszystkich czterech śrubach kołnierzowych. Pomoże to uniknąć powstania szczeliny, która może spowodować wyciśnięcie pierścienia uszczelniającego po zastosowaniu wysokiego ciśnienia. Ponadto podczas dokręcania śrub należy dokręcać je stopniowo i równomiernie, stosując wzór krzyżowy. Nie zaleca się używania w tym celu kluczy pneumatycznych, ponieważ ciśnienie nie jest łatwo kontrolowane i może skutkować nadmiernym dokręcaniem śrub.

Przechylanie się kołnierza w górę może wystąpić, gdy tylko jedna z czterech śrub została prawidłowo dokręcona. Może to spowodować ściśnięcie pierścienia uszczelniającego. Gdy tak się stanie, wyciek w złączu jest niemal nieunikniony. Innym scenariuszem, który może wystąpić z powodu prawidłowego dokręcenia tylko jednej z czterech śrub, jest wygięcie śrub, gdy wszystkie zostały całkowicie dokręcone. Dzieje się tak, gdy kołnierze wyginają się w dół, aż dotkną dna na powierzchni portu, powodując wygięcie śrub na zewnątrz. Gdy występuje wygięcie zarówno kołnierzy, jak i śrub, może to spowodować uniesienie kołnierza z barku, powodując wyciek złącz.